سخن روز :
سعادت را بايد در بين راه پيدا کرد نه انتهاي جاده، چون
در آن جا سـفر به پايان رسـيده و ديگر ديـر شده است.
وقـت بـراي ســعادتمند بـودن امــروز اسـت نـه فــردا.
‹‹ جيمز باديد ››
هنرمندانی که در سال 88 از میان ما رفتند
ماهها و روزهای سال 88 با درگذشت جمعی از هنرمندان عرصهی تئاتر و سینما
سپری شد؛ اردشیرکشاورزی، پیمان ابدی، پروین سلیمانی، نیکو خردمند، جمشید
لایق، سیفالله داد، مهین بزرگی، امیر قویدل، مسعود رسام، عباس شباویز و...
به
گزارش ایسنا، سومین روز از سال 88 با «حادثه در شهر عروسکها» آغاز شد؛
اردشیر کشاورزی هنرمند عرصهی تئاتر کشور در سن 63 سالگی بر اثر سرطان ریه
از دنیا رفت.
«هادی و هدی»، «علیبابا و چهل دزد بغداد»، «حسنی و
لوبیای سحرآمیز»، «حادثه در شهر عروسکها» و نمایشهای عروسکی دیگر از جمله
کارهای ماندگاری هستند که در برخورد اول ذهن را به سوی چهره سازنده آن
اردشیر کشاورزی میبرد. خالق این آثار ماندگار در سوم فروردین ماه از دنیا
رفت.
و اما حادثهی عصر 16 اردیبهشت ماه؛ پیمان ابدی بدلکار سینما و
تلویزیون ایران در حین فیلمبرداری یک فیلم بر اثر یک حادثه جان باخت.
این
بدلکار در حین عملیات بدلکاری برای فیلم «چشمهای نامحسوس» در منطقه کن و
سلقان تهران در سن 36 سالگی به دیار باقی شتافت.
خرداد ماه از فصل
بهار 88 پروین سلیمانی بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون درگذشت.
11
خرداد ماه این هنرمند بهدلیل تومور مغزی بدخیم بعد از حدود یک ماه حالت
نیمه بیهوشی در منزل پسرش از دنیا رفت.
وی با فیلم «گلنسا» در سال
31 وارد سینما شد و طی بیش از 60 سال در حدود 80 فیلم ایفای نقش کرد که از
میان آنها میتوان به «خاک»، «شازده احتجاب»، «بوف کور»، «کندو»،
«گوزنها»، «غزل»، «آشیانه مهر»، «شبح کژدم»، «بگذار زندگی کنم»، «آن سوی
آتش»، «سرب»، «زمان از دسترفته»، «ابلیس»،«افسانه آه»، «هنرپیشه»، «شب
روباه»، «سلطان و غزل» اشاره کرد اما حضور این بازیگر در مجموعههای
تلویزیونی بهویژه نقش او در مجموعه «تعطیلات نوروزی» بیشتر در خاطرهها
باقی ماند.
مهین بزرگی-پیشکسوت دوبله- نیز 23 خرداد ماه از دنیا
رفت.
این هنرمند از سال 1335 دوبله را بطور حرفهیی آغاز کرد. او که
از قدیمیترین گویندگان زن ایران به شمار میرفت، تیپ زنان با وقارو
پیرزنها را میگفت. شادروان بزرگی،دوبلورزندهیاد پروین سلیمانی بود. از
دیگرفعالیتهای مرحوم بزرگی به گویندگی حرفهیی در رادیو میتوان اشاره
کرد.
و تابستان 88 فرخلقاهوشمند،مهدی اباسلط و سیفالله داد از
هنرمندان عرصهی تئاتر و سینما از دنیا رفتند.
تیر ماه فرخلقا
هوشمند بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون در 81 سالگی درگذشت.
او
سابقه حضور در بیش از 70 فیلم سینمایی را داشت که از میان آنها میتوان به
«شب قوزی»، «خواستگار»، «کلاغ»، «باشو غریبه کوچک»، «شکار خاموش»، «افسانه
آه»، «دو نفر و نصفی»، «مسافران»، «همسر»، «بلوف»، «کلاه قرمزی و پسر
خاله»، «سفر»، «شراره» و «رقص شیطان» نام برد.
و روزهای ابتدایی
مرداد ماه با خبر درگذشت سیفالله داد خالق «بازمانده» همراه شد. او در 54
سالگی از دنیا رفت و سینماگران را در بهت و ناباوری فرو برد.
سیفالله
داد به عنوان معاون امور سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از سالهای
1376 تا 1379 فعال بود و دوران طلایی برای سینمای ایران رقم زد و علاوه بر
مدیریت، در ثبت آثار ماندگاری چه در مقام کارگردان و چه در عرصهی تدوین و
تهیهکنندگی در سینما حضور داشت که میتوان از «بچههای طلاق»، «ابلیس»،
«هور در آتش»، «در مسلخ عشق»،«از کرخه تا راین» نام برد.
مهدی
اباسلط - نویسنده و فیلمساز جوان - شامگاه20 مردادماه بر اثر ایست قلبی
درگذشت.
او متولد 28 آذرماه سال 1360 و دانشآموختهی سینما بود و
از جمله آثار او به فیلمهای «خنگآباد» و «مسعود کیمیایی عاشق» میتوان
اشاره کرد؛ نمایشنامهی «سادگی منو ببخش کیارستمی» او هم چندی پیش منتشر
شد.
مهر ماه مهدی نوربخش _ کارگردان و مدیر تولید سینما در 43
سالگی درگذشت؛«عاشق مترسک» و «رای باز» از ساختههای سینمایی این کارگردان
سینما بود.
اما آبان سال سپری شده؛ ماه عجیبی بود نیکو خردمند،جمشید
لایق،مسعود رسام،امیر قویدل،عباس شباویز از دنیا رفتند.
نیکو
خردمند اوایل آبان ماه با نقشهای ماندگارش برای همیشه از سینمای ایران
رفت تا نقشهای ماندگارش را دیگر تکرار نکند.
نیکو خردمند 27 شهریور
ماه در جشن خانه سینما مورد تجلیل قرار گرفت و دو ماه بعد درگذشت.
وی
کار بازی در سینما را از سال 1369 با فیلم «پرده آخر» به کارگردانی «واروژ
کریم مسیحی» آغاز کرد که اولین نقش آفرینی او در سینما سیمرغ بلورین
بهترین بازیگر نقش دوم زن در نهمین جشنواره فیلم فجر را برایش به ارمغان
آورد و در فیلمها و سریالهای چون «کاغذ بیخط»، «دزدان مادربزرگ»،«خاک
آشنا»،«خانه خلوت»،«مسافران» و... در خاطرهها ماند.
عصر 21 آبان
ماه جمشید لایق - بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون ـ به دنبال
عارضهای که در ریهاش پیش آمد، از دنیا رفت.
او نقشهای ماندگاری
را در نمایش و فیلمهایی چون «مسافران»، «ریچارد سوم»، «هزاردستان»، «سلطان
و شبان»، «سربداران»،«بوعلیسینا»، «روزی روزگاری»؛ «مرگ در پاییز» ثبت
کرد.
همان 10 روزهی اول آبان ماه بود که «مسعود رسام» کارگردان
سینما و تلویزیون نیز بر اثر عارضه ناشی از سرطان خون از دنیا رفت.
مسعود
رسام کارگردان مجموعههای پرمخاطبی چون «خانه سبز» و «سرزمین سبز» را
برعهده داشته است، متولد 1336 تهران و فارغالتحصیل کارگردانی از مدرسه
عالی تلویزیون و سینما (دانشکده صدا و سیما) بود.
وی فعالیت هنریاش
را از سال 1358 در تلویزیون با تهیهکنندگی و کارگردانی فیلمهای کوتاه،
تئاتر و سریال آغاز کرد.
از رسام، سریالهای ماندگاری چون «بزرگ مرد
کوچک»، «دریاییها»، «همسران»،«مروارید سرخ»،«چاق و لاغر» و فیلمهای
«سیندرلا» و «علی وغول جنگل» به یادگار مانده است.
امیر قویدل
کارگردان سینما و تلویزیون ایران ظهر 17 آبان ماه ـ در بیمارستان «پارسیان»
از دنیا رفت.
او با نوشتن فیلمنامه و دستیاری کارگردان فیلم «مرگ
در باران »(ساموئل خاچیکیان در سال 1353بود.) فعالیتش را آغاز کرد.
قویدل
که فیلم «بار هستی» را آماده نمایش دارد، فیلمهایی چون «رخساره»، «بندر
مه آلود»، «گالان»، «دل نمک»،«ترن»، «سردار جنگل»، «میرزا کوچک خان»، «برنج
خونین» و «خونبارش» را کارگردانی کرده است.
قویدل همچنین دستیاری
ساموئل خاچکیان در فیلمهای«مرگ در باران»،«اضطراب»، «کوسه جنوب» را در
کارنامهی هنریش دارد.
عباس شباویز که مدتها از سرطان رنج میبرد
هم صبح جمعه یکی از روزهای آبان ماه از دنیا رفت.
شباویز سال 45
استودیو «آریانا فیلم» را تاسیس کرد که با پایهگذاری این شرکت سنگبنای
ساخت فیلمهای متفاوتی در سینمای ایران همچون «قیصر» و «خداحافظ رفیق» را
بنا نهاد و شرایط ورود جوانانی چون«مسعود کیمیایی»، «عباس کیارستمی» و
«امیر نادری» را به سینمای ایران فراهم کرد.
و محسن آراستهنیا
بازیگر،علی خدابخشی عضو خانه سینما، مسعود جلالینژاد مستندساز تلویزیون،
احمد احمدپور پیرسرایی عضو انجمن صدابرداران سینمایی ایران، غلامرضا خضوعی
تدوینگر سینما، شهیندخت بهزادی طراح صحنه سینما، محمدرضا فرحی
کرمانشاهانی مدیر فیلمبرداری نیز در سال 88 از هنرمندان عرصهی تئاتر و
سینمای ایران بودند که از دنیا رفتند.
در دوره ای که رسانههای مکتوب مهمترین فرمت رسانهای محسوب میشدند توانایی افراد در خواندن و نوشتن، درک آنچه که نوشته شده است و توانایی ایجاد ارتباط از طریق نوشتار، مرز بین باسوادی و بیسوادی را تعریف میکرد. اما تکنولوزیهای جدید، اقتصاد جهانی و اینترنت تعریف ما را از باسوادی متحول ساختهاند. رسانههای مکتوب بر خلاف سابق دیگر فرمت رسانهای مسلط محسوب نمیشوند. این نقش در حال حاضر در اختیار رسانههای الکترونیک است. با سواد بودن در دنیای امروز به معنی توانایی رمزگشایی، درک، ارزیابی و ایجاد ارتباط با همه اشکال رسانهای و همچنین توانایی در خواندن، ارزیابی و تولید متن، صدا و تصویر یا ترکیبی از همه این عناصر است.
